We hebben waarschijnlijk zowat alle steden en dorpen in de Algarve bezocht, maar ons hart ligt nog altijd in Estoi. In deze blog proberen we uit te leggen waarom.
Estoi wordt vaak omschreven als een van de meest authentieke en “ongerepte” dorpen in de Algarve. Gelegen op ongeveer 10 km ten noorden van Faro, aan de voet van het Serra do Caldeirão-gebergte, biedt het een kijkje in een langzamer, traditioneler Portugees leven dat grotendeels verdwenen is uit de meer gecommercialiseerde en toeristische badplaatsen aan de kust.
Wat maakt Estoi zo bijzonder?
Het dorp heeft een “tijdcapsule”-achtige sfeer. Terwijl een groot deel van de Algarve wordt gekenmerkt door nieuwbouw, toeristische voorzieningen, bars en restaurants, is Estoi een doolhof van smalle straatjes met kinderkopjes, witgekalkte huizen met terracotta daken en lokale cafés waar de bewoners hun middagen in de schaduw doorbrengen. Het voelt aan als een verborgen pareltje, ondanks de nabijheid van Faro.
Ondanks zijn bescheiden omvang beschikt Estoi over enkele van de meest indrukwekkende historische bezienswaardigheden in Zuid-Portugal, zoals het paleis van Estoi (nu een hotel) en de Romeinse ruïnes van Milreu.
Wonen in EstoiWonen in Estoi is ideaal voor wie wil genieten van het klimaat van de Algarve, maar
zonder het gevoel te hebben omringd te zijn door toeristen. De architectuur van Estoi is
een fascinerende mix van agrarische eenvoud en "aristocratische" weelde. Omdat het
dorp tussen de kust en de bergen ligt, put het elementen uit zowel de Moorse kuststijlen
als de meer rustieke bergtradities
1. Traditionele huizen: De "wit-blauwe" esthetiekDe huizen in de dorpskern zijn het toonbeeld van traditionele Algarvearchitectuur:
gevelbanden (platibanda), versieringen bovenaan de gevel, om de daklijn te verbergen.
2. Schoorstenen van de Algarve: Estoi staat bekend om zijn mooie,
handgemaakte schoorstenen. Historisch gezien waren dit statussymbolen;
een mestelaar vroeg dus aan een eigenaar: "Hoeveel dagen werk wil je aan mijn
schoorsteen?"
Hoe complexer het ontwerp, hoe prestigieuzer (en duurder) het was.
3. Smeedijzer en steen: Ramen worden vaak omlijst met gekleurde "strepen" van verf
om boze geesten af te weren (een volkstraditie), terwijl balkons zijn voorzien van
sierlijk smeedijzerwerk. Drempels en vensterbanken zijn vaak gehouwen uit lokaal
kalksteen.
2. De dorpspleinen: De "sociale huiskamers"De indeling van Estoi is gecentreerd rond de twee "Largos" (pleinen), die fungeren als het
hart van de gemeenschap.
Largo da Liberdade: Dit is het belangrijkste plein in het centrum van Estoi, een klassieke
Portugese "sociale long". Het wordt gekenmerkt door zijn schaduwrijke banken en een
café. De architectuur hier is een mengeling van kleine commerciële gebouwen en de
imposante neoklassieke gevel van de Igreja Matriz (hoofdkerk).
Largo Ossónoba: Dit kleinere, en historisch oudere plein ligt iets hoger dan de kerk.
Vroeger stond hier de belangrijkste dorpsfontein en het plein wordt omgeven door
enkele van de meest interessante huizen van het dorp, die gekenmerkt worden door
verfijnder metselwerk en grotere balkons dan de gemiddelde landelijke huizen.
3. Levende architectuurWonen in Estoi betekent deze stijlen beleven. Estoi was vroeger een stad met een
historische status, wat betekende dat de gevels van de huizen niet mochten worden
aangepast. Dit verklaart waarom de stad haar authenticiteit heeft behouden, terwijl
veel
Eerlijk gezegd zou Estoi wel wat modernisering kunnen gebruiken, vooral op het gebied
van cafés en restaurants die het dagelijks leven in de stad zouden opfleuren. We zijn
ervan overtuigd dat deze gelegenheden er uiteindelijk wel zullen komen.
